{"id":74,"date":"2022-05-18T12:08:15","date_gmt":"2022-05-18T10:08:15","guid":{"rendered":"https:\/\/booksbymarielle.wordpress.com\/?page_id=45"},"modified":"2022-06-15T17:48:05","modified_gmt":"2022-06-15T17:48:05","slug":"verhalen-2","status":"publish","type":"page","link":"http:\/\/www.booksbymarielle.com\/?page_id=74","title":{"rendered":"Verhalen"},"content":{"rendered":"\t\t<div\r\n\t\t\tclass='wp-block-ap-block-posts free  alignwide'\r\n\t\t\tid='apbAdvancedPosts-c38d2b68-8'\r\n\t\t\tdata-nonce='&quot;3301270f0b&quot;'\r\n\t\t\tdata-attributes='{&quot;cId&quot;:&quot;c38d2b68-8&quot;,&quot;selectedCategories&quot;:[14],&quot;align&quot;:&quot;wide&quot;,&quot;isPremium&quot;:true,&quot;layout&quot;:&quot;grid&quot;,&quot;subLayout&quot;:&quot;default&quot;,&quot;columns&quot;:{&quot;desktop&quot;:3,&quot;tablet&quot;:2,&quot;mobile&quot;:1},&quot;columnGap&quot;:15,&quot;rowGap&quot;:15,&quot;isContentEqualHight&quot;:true,&quot;sliderHeight&quot;:&quot;350px&quot;,&quot;content&quot;:{&quot;height&quot;:&quot;auto&quot;},&quot;postType&quot;:&quot;post&quot;,&quot;selectedTaxonomies&quot;:[],&quot;selectedTags&quot;:[],&quot;isPostsPerPageAll&quot;:false,&quot;postsPerPage&quot;:12,&quot;postsOrderBy&quot;:&quot;date&quot;,&quot;postsOrder&quot;:&quot;desc&quot;,&quot;postsOffset&quot;:0,&quot;postsInclude&quot;:[],&quot;postsExclude&quot;:[],&quot;isExcludeCurrent&quot;:false,&quot;isPagination&quot;:false,&quot;paginationCurrentPage&quot;:1,&quot;paginationPrevLabel&quot;:&quot;Prev&quot;,&quot;paginationNextLabel&quot;:&quot;Next&quot;,&quot;paginationColors&quot;:{&quot;color&quot;:&quot;#fff&quot;,&quot;bg&quot;:&quot;#4527a4&quot;},&quot;paginationHovColors&quot;:{&quot;color&quot;:&quot;#fff&quot;,&quot;bg&quot;:&quot;#8344c5&quot;},&quot;paginationPadding&quot;:{&quot;vertical&quot;:&quot;8px&quot;,&quot;horizontal&quot;:&quot;15px&quot;},&quot;paginationSpacing&quot;:&quot;15px&quot;,&quot;contentAlign&quot;:&quot;left&quot;,&quot;contentBG&quot;:{&quot;color&quot;:&quot;#f4f2fc&quot;},&quot;contentPadding&quot;:{&quot;vertical&quot;:&quot;20px&quot;,&quot;horizontal&quot;:&quot;25px&quot;},&quot;border&quot;:{&quot;radius&quot;:&quot;5px&quot;},&quot;sliderIsLoop&quot;:true,&quot;sliderIsTouchMove&quot;:false,&quot;sliderIsAutoplay&quot;:true,&quot;sliderAutoplayOptions&quot;:{&quot;delay&quot;:1.5},&quot;sliderSpeed&quot;:1.5,&quot;sliderEffect&quot;:&quot;slide&quot;,&quot;sliderIsPage&quot;:true,&quot;sliderIsPageClickable&quot;:true,&quot;sliderIsPageDynamic&quot;:true,&quot;sliderPageColor&quot;:&quot;#4527a4&quot;,&quot;sliderPageWidth&quot;:&quot;15px&quot;,&quot;sliderPageHeight&quot;:&quot;15px&quot;,&quot;sliderPageBorder&quot;:{&quot;radius&quot;:&quot;50%&quot;},&quot;sliderIsPrevNext&quot;:true,&quot;sliderPrevNextColor&quot;:&quot;#4527a4&quot;,&quot;tickerDirection&quot;:&quot;up&quot;,&quot;tickerSpeed&quot;:&quot;slow&quot;,&quot;tickerInterval&quot;:2000,&quot;tickerHeight&quot;:&quot;0px&quot;,&quot;tickerVisible&quot;:3,&quot;tickerIsMousePause&quot;:true,&quot;elementsSort&quot;:[&quot;title&quot;,&quot;meta&quot;],&quot;isFImg&quot;:true,&quot;fImgSize&quot;:&quot;full&quot;,&quot;fImgFitting&quot;:&quot;cover&quot;,&quot;isFImgLink&quot;:false,&quot;isTitle&quot;:true,&quot;isTitleLink&quot;:true,&quot;titleTypo&quot;:{&quot;fontFamily&quot;:&quot;Roboto&quot;,&quot;fontSize&quot;:{&quot;desktop&quot;:25,&quot;tablet&quot;:22,&quot;mobile&quot;:20},&quot;googleFontLink&quot;:&quot;https:\\\/\\\/fonts.googleapis.com\\\/css2?family=Roboto&amp;display=swap&quot;},&quot;titleColor&quot;:&quot;#4527a4&quot;,&quot;titleMargin&quot;:{&quot;side&quot;:4,&quot;bottom&quot;:&quot;15px&quot;},&quot;isMeta&quot;:true,&quot;isMetaAuthor&quot;:true,&quot;isMetaAuthorLink&quot;:true,&quot;metaAuthorIcon&quot;:&quot;&quot;,&quot;isMetaDate&quot;:true,&quot;metaDateFormat&quot;:&quot;M j, Y&quot;,&quot;metaDateIcon&quot;:&quot;&quot;,&quot;isMetaCategory&quot;:true,&quot;metaCategoryIn&quot;:&quot;content&quot;,&quot;metaCategoryIcon&quot;:&quot;&quot;,&quot;metaTaxonomies&quot;:{&quot;selected&quot;:[]},&quot;isMetaReadTime&quot;:false,&quot;metaReadTimeIcon&quot;:&quot;&quot;,&quot;isMetaReadTimeSec&quot;:false,&quot;metaReadTimeLabel&quot;:&quot;Min read&quot;,&quot;isMetaComment&quot;:false,&quot;metaCommentIcon&quot;:&quot;&quot;,&quot;metaTypo&quot;:{&quot;fontSize&quot;:{&quot;desktop&quot;:13,&quot;tablet&quot;:13,&quot;mobile&quot;:13},&quot;textTransform&quot;:&quot;uppercase&quot;},&quot;metaTextColor&quot;:&quot;#333&quot;,&quot;metaLinkColor&quot;:&quot;#8344c5&quot;,&quot;metaIconColor&quot;:&quot;#4527a4&quot;,&quot;metaColorsOnImage&quot;:{&quot;color&quot;:&quot;#fff&quot;,&quot;bg&quot;:&quot;#8344c5&quot;},&quot;metaMargin&quot;:{&quot;side&quot;:4,&quot;bottom&quot;:&quot;15px&quot;},&quot;isExcerpt&quot;:true,&quot;isExcerptFromContent&quot;:false,&quot;isEllipsisOnExcerpt&quot;:false,&quot;excerptLength&quot;:25,&quot;excerptAlign&quot;:&quot;justify&quot;,&quot;excerptTypo&quot;:{&quot;fontSize&quot;:{&quot;desktop&quot;:15,&quot;tablet&quot;:15,&quot;mobile&quot;:15}},&quot;excerptColor&quot;:&quot;#333&quot;,&quot;excerptMargin&quot;:{&quot;side&quot;:4,&quot;bottom&quot;:&quot;10px&quot;},&quot;isReadMore&quot;:true,&quot;readMorePosition&quot;:&quot;auto&quot;,&quot;readMoreLabel&quot;:&quot;Read More&quot;,&quot;isLinkNewTab&quot;:false,&quot;readMoreAlign&quot;:&quot;left&quot;,&quot;readMoreTypo&quot;:{&quot;fontSize&quot;:{&quot;desktop&quot;:14,&quot;tablet&quot;:14,&quot;mobile&quot;:14},&quot;textTransform&quot;:&quot;uppercase&quot;,&quot;fontWeight&quot;:600},&quot;readMoreColors&quot;:{&quot;color&quot;:&quot;#fff&quot;,&quot;bg&quot;:&quot;#8344c5&quot;},&quot;readMoreHovColors&quot;:{&quot;color&quot;:&quot;#fff&quot;,&quot;bg&quot;:&quot;#4527a4&quot;},&quot;readMorePadding&quot;:{&quot;vertical&quot;:&quot;12px&quot;,&quot;horizontal&quot;:&quot;35px&quot;},&quot;readMoreBorder&quot;:{&quot;radius&quot;:&quot;3px&quot;}}'\r\n\t\t\tdata-extra='{&quot;totalPosts&quot;:3}'\r\n\t\t\tdata-firstposts='[{&quot;id&quot;:276,&quot;link&quot;:&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?p=276&quot;,&quot;name&quot;:&quot;lees-hier-een-fragment-van-faylars-transformatie&quot;,&quot;thumbnail&quot;:{&quot;url&quot;:&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/10\\\/Faylars-transformatie.jpg&quot;,&quot;alt&quot;:&quot;&quot;},&quot;title&quot;:&quot;Lees hier een fragment van Faylars transformatie&quot;,&quot;excerpt&quot;:&quot;&quot;,&quot;content&quot;:&quot;Twintig hartslagen. Zo lang zou Raelon zichzelf geven, en dan zou hij zijn ogen openen en overeind komen, hoeveel pijn dat ook deed. Hij zoog een teug lucht naar binnen en voelde zijn ribben protesteren.\\n\\n\\n\\nTien hartslagen.\\n\\n\\n\\nHet zeewater spoelde weer over zijn lichaam en prikte in zijn wonden. Wat was hij ook een idioot. Hoe had hij kunnen denken dat die zeelieden hem werkelijk tot aan het eiland zouden brengen voor die prijs? Stom, stom, stom. Hun lach galmde nog na in zijn oren \\u2013 ze hadden hem in een krakkemikkige roeiboot zo de oceaan op gestuurd. Het was een wonder dat hij nog leefde.\\n\\n\\n\\nVijf hartslagen.\\n\\n\\n\\nRaelon opende zijn ogen. Een paar keer knipperde hij tegen het felle zonlicht en het zout dat zijn wimpers achterlieten. Het prikte in zijn ogen. Voorzichtig bewoog hij een arm, daarna zijn andere, en toen zijn benen. Ok\\u00e9, alles deed het nog, ook al voelde hij zich alsof een bataljon paarden hem vertrappeld had.\\n\\n\\n\\nHet zeeoppervlak leek weer rustig, glad bijna. Een wit strand strekte zich uit van het water tot aan de zoom van een bos. Het bladerdek golfde lichtjes op de zeebries.\\n\\n\\n\\nLangzaam rolde Raelon op zijn zij. Een stekende pijn schoot door zijn borstkas en hij hapte naar adem. Misschien was overeind komen toch niet zo\\u2019n goed plan. Waarschijnlijk had hij een flinke klap opgelopen toen de kolkende zee zijn roeiboot had verslonden. Maar als dat alles was, mocht hij niet klagen. Bovendien had hij wel eens erger meegemaakt. Hij glimlachte \\u2013 misschien was het meer een grimas \\u2013 bij de gedachte aan de menigte die hem verjoeg uit Maera. De vader van Yuria was zo kwaad geweest dat hij het hele dorp erbij had betrokken. Of was het de vader van dat roodharige meisje uit Yerean geweest? Het leek in ieder geval een eeuwigheid geleden.\\n\\n\\n\\nOpnieuw drukte hij zichzelf omhoog. Hij schreeuwde het uit toen er opnieuw een stekende pijn door zijn ribben en zijn linkerbeen trok. Hij wierp zo goed en zo kwaad als het ging een blik op zijn been, dat in een vreemde hoek lag. Kennelijk was er toch meer schade dan hij had gedacht. Raelon grimaste. Er zat niks anders op, hij zou dit eerst moeten oplossen.\\n\\n\\n\\nEven sloot hij zijn ogen. In zijn binnenste voelde hij de vertrouwde woorden borrelen en hij luisterde naar de fluisteringen. Daaruit koos hij slechts de klanken die hij nodig had. Hij maakte een kleine vingerbeweging en liet de gekozen formulering van zijn lippen vloeien. Direct voelde hij de vertrouwde energie over zijn vingertoppen dansen en beval het zijn weefsels weer te hechten. Raelon kon nooit helemaal aan dat gevoel wennen, alsof iemand hem weer in elkaar puzzelde, maar het was nog altijd beter dan voortdurend steken in zijn ribben en benen. De pijn verminderde langzaam, al wist hij dat het nog een paar dagen zou duren voordat ze volledig zou verdwijnen. Daarna volgde de bekende jeuk, ditmaal in de kromming van zijn elleboog. Vermoedelijk had zich daar een nieuw teken in zwarte inkt gevestigd. Het was nooit helemaal te voorspellen waar de tol van zijn magie zich zou nestelen.\\n\\n\\n\\nBehoedzaam hees hij zichzelf weer overeind. Een zucht ontsnapte aan zijn lippen.\\n\\n\\n\\nEen kleine krab scharrelde langs de vloedlijn. Met geheven schaar trippelde het beestje in de richting van Raelons voeten en greep naar diens tenen. Hij schreeuwde en maakte direct een snelle handbeweging. De restenergie verdween van zijn vingertoppen en de krab vloog door de lucht. Hij landde op zijn rug. Een stuiptrekking trok door de pootjes, daarna bewoog het dier niet meer. Raelon fronste en schudde zijn hoofd. Het eerste wezen dat hij hier ontmoette had al direct een hekel aan hem.\\n\\n\\n\\nRaelon zuchtte. Wat hij op dit moment niet zou geven voor een slok koud water en een schuilplaats tegen de zon, die genadeloos op zijn hoofdhuid brandde. Verlangend wierp hij een blik op de bosrand. Het was hem niet duidelijk wat voor beesten daarin zouden huizen, maar op dit moment leek alles beter dan in de volle zon blijven staan.\\n\\n\\n\\nAan de rand van het bos trok Raelon zijn kleren uit en hing ze op aan een tak in de zon. Die straalde zo ongenadig dat het vast niet lang zou duren voordat zijn spullen weer droog waren. Met opgetrokken knie\\u00ebn nam hij plaats in de schaduw en staarde naar de holte van zijn elleboog. Hij liet zijn vingers over het krullerige symbool glijden. Ach ja, die kon er ook nog wel bij. Het was dat mensen er altijd zo overdreven op reageerden, anders had Raelon de tekens misschien zelfs mooi gevonden. Zijn huid jeukte nog een beetje onder de verkleuring.\\n\\n\\n\\nToch was het ook de reden dat hij zijn magie altijd spaarzaam probeerde te gebruiken. Hij had veel geleerd uit de boekrollen in de bibliotheek van Teny\\u00ebra \\u2013 voor die tijd had hij zijn magie volledig intu\\u00eftief gebruikt \\u2013 maar helaas stond daar niet in hoe hij kon voorkomen dat hij zijn lichaam steeds verder vol zou kalken met de zwarte symbolen. O, wat een vooruitzicht als hij die complicatie ooit zou kunnen omzeilen. Dan zou hij de wereld vrijelijk naar zijn inzicht kunnen vormen. Niks zou hem dan nog kunnen stoppen. Hij zou elke vrouw kunnen krijgen op wie hij zijn oog liet vallen, hij zou een prachtige plek voor zichzelf regelen in een mooie, afgelegen vallei waar niemand hem raar zou vinden of zou verjagen \\u2013 nee, dan zou hijzelf iedereen verjagen die hem niet zinde.\\n\\n\\n\\nEn hij zou zeker niet meer afhankelijk zijn van kapiteins die hadden beloofd om hem bij het eiland af te zetten, en hem in plaats daarvan met een lekke boot overboord hadden gezet.\\n\\n\\n\\nRaelon liet zijn ogen over het zand en de zee dwalen. Even zag hij de teksten in de bibliotheek van Ten\\u00ffera weer voor zijn geestesoog. Die spraken van iemand met zwarte tekens op zijn huid die beweerde dat hij afkomstig was van een eiland aan de zuidkust van Ba\\u2019th\\u00ebrea. Het was de eerste vermelding geweest die Raelon had kunnen vinden van tekens die op de zijne leken, de eerste aanwijzing die hem misschien iets kon vertellen over zijn afkomst.\\n\\n\\n\\nNu hij dit eiland met zijn eigen ogen kon zien, twijfelde hij echter of hij hier de antwoorden kon vinden die hij zocht. Het eiland leek op het eerste gezicht onbewoond, al kon hij dat natuurlijk mis hebben. Toch sloot hij het niet volledig uit dat er wellicht bewoners zouden zijn. Dat zou eigenlijk wel handig zijn, want dan kon hij die misschien vragen naar de man met de tekens uit de teksten van Ten\\u00ffera.\\n\\n\\n\\nRaelon schudde zijn hoofd en voelde even aan de tuniek. Nog even, dan kon hij zijn kleren wel weer aantrekken. Er zat waarschijnlijk weinig anders op dan zijn weg door het bos te zoeken, een kamp te maken en \\u2013\\n\\n\\n\\nEen doffe plof en een wervelwind van zand onderbraken Raelons gedachtegang. Toen de stofwolken optrokken, stond hij oog in oog met het mooiste wezen dat hij ooit had gezien. Het had hemelsblauwe schubben, die glinsterden in het zonlicht als een aaneenschakeling van juwelen. Een lange, slanke nek en gespierde poten met vervaarlijke klauwen. Het dier was hoger dan een gebouw van drie verdiepingen en had vleugels groter dan het zeil van een schip, zo dun dat ze bijna doorzichtig leken, maar op de \\u00e9\\u00e9n of andere manier was Raelon ervan overtuigd dat geen zwaard ze kon doorboren. Het was een majestueus dier, van de kop met glanzende stekels tot aan de staart met grotere, afstaande schubben. Vlijmscherpe tanden glinsterden in het zonlicht. Raelon sprong overeind en maakte een buiging, alsof dat de enige vorm van begroeting was die zo\\u2019n schepsel eer betuigde.\\n\\n\\n\\nHij realiseerde zich opeens dat hij nog nooit in zijn leven voor wie of wat dan ook had gebogen.\\n\\n\\n\\n\\u2018Gegroet, o machtige draak,\\u2019 zei hij terwijl hij naar de klauwen staarde.\\n\\n\\n\\nMet een schok liet het dier zijn kop zakken. De ogen fonkelden als smaragden. Het dier bekeek Raelon van top tot teen met die betoverende ogen. Een warm gevoel verspreidde zich door Raelons lichaam. Hij had zich ook nog nooit zo naakt gevoeld als op dat moment, terwijl hij toch al heel wat keren in zijn leven naakt voor iemand was verschenen. In zijn binnenste roerde zich een spoortje angst. Zou hij eigenlijk niet veel banger moeten zijn?\\n\\n\\n\\nPlots snoof de draak en boog zijn kop naar voren voor nadere inspectie.\\n\\n\\n\\n\\u2018Ik wilde u niet laten schrikken, o stralende blauwe,\\u2019 probeerde Raelon de draak te sussen, al betwijfelde hij of het dier hem wel begreep. Hij beheerste vele talen, maar Draaks was daar nou niet echt \\u00e9\\u00e9n van. Vijf hartslagen gingen voorbij.\\n\\n\\n\\nDe draak knipperde \\u00e9\\u00e9n keer, langzaam en statig. Er trok een uitdrukking over de snuit, maar Raelon kon haar niet helemaal plaatsen. Als hij niet beter wist, zou hij haast denken dat het blijdschap was.\\n\\n\\n\\n\\u2018H\\u00e8, wat gek, deze praat,\\u2019 klonk een heldere, vrouwelijke stem.\\n\\n\\n\\nHet duurde even voordat Raelon door had dat de draak deze woorden had gesproken. Zijn mond zakte open.\\n\\n\\n\\nHet volgende moment spreidde het dier haar vleugels. Met \\u00e9\\u00e9n soepele beweging zette ze zich af en koos het luchtruim. Raelon bleef als verdoofd achter, totdat zelfs haar glimmende staart uit het zicht was verdwenen. Het voelde alsof zijn hart wat slagen had overgeslagen. Hij haalde diep adem, staarde nog even naar de lucht, en schudde zijn hoofd, alsof hij zichzelf uit een droom wilde wekken.\\n\\n\\n\\nWat hij ook had gedacht te vinden op dit verrekte eiland, zo\\u2019n majestueuze draak hoorde daar zeker niet bij. Waarom was die draak hier, op de enige plaats waar hij eindelijk meer zou kunnen leren over zijn afkomst?\\n\\n\\n\\nIn dat geval kon hij misschien het beste de draak volgen, bedacht hij.\\n\\n\\n\\nHij schudde zijn hoofd. Wat was dat nou voor dom idee? Hij had op het nippertje een ontmoeting met \\u00e9\\u00e9n van de gevaarlijkste wezens van Ba\\u2019th\\u00ebrea overleefd \\u2013 en vervolgens wilde hij het dier achtervolgen? Ik weet niet waar jij met je hoofd zit, zei hij tegen zichzelf. Zijn blik dwaalde echter steeds af naar de lucht, in de hoop dat hij het silhouet van de blauwe draak zou vinden.\\n\\n\\n\\nHij voelde nog even aan zijn kleren. Vooruit, die waren wel weer droog. Snel trok hij zijn broek en tuniek weer aan. Mocht hij opeens nog meer bewoners van dit eiland ontmoeten, dan kon hij dat in elk geval weer volledig gekleed doen.\\n\\n\\n\\nEen windvlaag sloeg tegen zijn rug. Zijn lichtblonde haar flapte naar voren en nog voordat hij de kans kreeg om het weer uit zijn gezicht te vegen, sloot een massieve klauw zich om zijn bovenlijf. Dikke tenen drukten zijn armen strak tegen zijn lichaam en het volgende moment verdween de grond onder Raelons voeten.\\n\\n\\n\\nNog voordat hij kon schreeuwen, hing hij in de lucht. Pas op het moment dat hij omhoogkeek, ontsnapte er lucht uit zijn keel. Boven hem bewogen helderblauwe schubben in het ritme van de spieren eronder. Met elke krachtige wiekslag trok er een golfbeweging door het ranke lijf. Kennelijk had het dier een bocht gemaakt en was ze teruggekomen. Zijn hart bonkte in zijn keel. Dat hij plots zo hoog boven de grond bungelde, speelde daar ook zeker een rol in. Even dacht Raelon dat hij geen adem kreeg.\\n\\n\\n\\n\\u2018Toch weer een verrassing,\\u2019 zei de draak. Ze klonk zo helder als een bel. \\u2018Het is elke keer afwachten tot er weer zo\\u2019n klein wezen als jij aanspoelt. Het is maar goed dat Emior een collectie is begonnen.\\u2019\\n\\n\\n\\nRaelon haalde zo diep adem als hij kon terwijl hij in de klauw van een draak bungelde. Toch wilde hij niets liever dan weer met beide benen op de grond staan. Gelukkig beschermde de warmte van de drakenpoot hem tegen de koude wind die hem trof op deze hoogte. Die warmte voelde gek genoeg aangenaam tegen zijn huid. Hij had zijn handen graag over de schubben laten glijden, gewoon om te weten hoe dat was \\u2013 zou hij de glinstering kunnen voelen?\\n\\n\\n\\nIn de diepte herkende Raelon nog net de plek waar hij op het strand was aangespoeld. Het eiland leek vanuit de lucht veel groter dan hij had gedacht toen hij het voor het eerst had zien liggen vanaf het schip. Bos bedekte het land voor een groot deel, in het midden liep het land uit in een drietal bergen \\u2013 of nee, heuvels eigenlijk. Niet zo ver daarvandaan ontdekte hij een meer. In het dal tussen de heuvels kon hij een aantal grijzige bouwsels ontwaren. Tekenen van een beschaving&nbsp; \\u2013 misschien een goed punt om zijn zoektocht te beginnen, als hij tenminste levend uit deze klauw kon zien te komen.\\n\\n\\n\\nDe draak zette een onverwachte daling in, waardoor Raelon zijn oren voelde ploppen. De wereld kwam in een spiraalduik op hem af en even dacht hij werkelijk dat ze te pletter zouden slaan, zo steil dook de draak naar beneden. Maar op het laatste moment spreidde het dier haar vleugels weer en remde zo nog op tijd af. Raelon voelde haar grip op zijn lijf verslappen en hij viel een eindje naar beneden. Met een doffe plof landde hij in het gras. De sprieten kriebelden in zijn neus.\\n\\n\\n\\nHij sprong overeind.\\n\\n\\n\\nEen regenboog aan draken keek hem verwachtingsvol aan.\\n\\n\\n\\nWil je weten hoe het verder gaat met Raelon en de draken? Je leest het volledige verhaal Faylars transformatie in de verhalenbundel Werelden ontwaken. Lees alles over de verhalenbundel op www.wereldenontwaken.nl De verhalenbundel is tevens verkrijgbaar via alle boekwinkels en op Bol.com.&quot;,&quot;author&quot;:{&quot;name&quot;:&quot;Mari\\u00eblle&quot;,&quot;link&quot;:&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?author=1&quot;},&quot;date&quot;:&quot;nov 20, 2022&quot;,&quot;dateGMT&quot;:&quot;2022-11-20 10:41:28&quot;,&quot;modifiedDate&quot;:&quot;2022-11-20 10:41:29&quot;,&quot;modifiedDateGMT&quot;:&quot;2022-11-20 10:41:29&quot;,&quot;commentCount&quot;:&quot;0&quot;,&quot;commentStatus&quot;:&quot;open&quot;,&quot;categories&quot;:{&quot;coma&quot;:&quot;&lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=9\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Fantasy&lt;\\\/a&gt;, &lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=14\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Verhalen&lt;\\\/a&gt;&quot;,&quot;space&quot;:&quot;&lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=9\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Fantasy&lt;\\\/a&gt; &lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=14\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Verhalen&lt;\\\/a&gt;&quot;},&quot;taxonomies&quot;:{&quot;post_tag&quot;:&quot;&lt;a href=&#039;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?tag=faylars-transformatie&#039; rel=&#039;post_tag&#039;&gt;Faylars transformatie&lt;\\\/a&gt;&lt;a href=&#039;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?tag=werelden-ontwaken&#039; rel=&#039;post_tag&#039;&gt;Werelden ontwaken&lt;\\\/a&gt;&quot;},&quot;readTime&quot;:{&quot;min&quot;:11,&quot;sec&quot;:16},&quot;status&quot;:&quot;publish&quot;},{&quot;id&quot;:84,&quot;link&quot;:&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?p=84&quot;,&quot;name&quot;:&quot;grafiber&quot;,&quot;thumbnail&quot;:{&quot;url&quot;:false,&quot;alt&quot;:false},&quot;title&quot;:&quot;Grafiber&quot;,&quot;excerpt&quot;:&quot;&quot;,&quot;content&quot;:&quot;\\u2018Eigenlijk zijn we allemaal tijdreizigers,\\u2019 verklaarde River, terwijl ze nog een slok bier nam.\\n\\n\\n\\nJulia schoot in de lach. \\u2018Hoe bedoel je?\\u2019\\n\\n\\n\\n\\u2018Nou ja, we bewegen allemaal door de tijd.\\u2019 River streek een pluk felblauw haar uit haar gezicht. Haar wangen gloeiden. Misschien moest ze het toch iets rustiger aan doen, anders zou ze er morgen spijt van krijgen. \\u2018Maar we kunnen alleen vooruit, en niet terug,\\u2019 zette ze haar betoog voort.\\n\\n\\n\\nJulia knikte langzaam. \\u2018Elke seconde die voorbij gaat, komt niet meer terug.\\u2019 Ze wees naar de eettafel waar alle speelstukken van Terraforming Mars door elkaar lagen. \\u2018Anders had ik vast w\\u00e9l kunnen winnen,\\u2019 mopperde ze. Daarna volgde een giechel. \\u2018Wat als we w\\u00e9l terug in de tijd kunnen?\\u2019\\n\\n\\n\\n\\u2018Zeg, ik ben niet gestoord.\\u2019 River schudde haar hoofd. De kamer draaide een beetje. Even bestudeerde ze Julia\\u2019s onnatuurlijke groene ogen. Het was \\u00e9\\u00e9n van de dingen die River zo mooi vond aan haar.\\n\\n\\n\\n\\u2018Maar\\u2026 Nee, ik moet het eigenlijk niet zeggen.\\u2019 Julia hikte.\\n\\n\\n\\n\\u2018Nu moet je het dus wel vertellen.\\u2019\\n\\n\\n\\n\\u2018Ok\\u00e9 dan.\\u2019 Julia stond op, wankelde even, en leidde River naar haar slaapkamer. Op de bodem van haar kledingkast stond een grote houten kist. River keek hoofdschuddend toe hoe Julia een sleutel uit haar dressoir pakte en de kist naar zich toe trok.\\n\\n\\n\\n\\u2018Er zit toch geen lijk in, h\\u00e8?\\u2019 zei River.\\n\\n\\n\\n\\u2018Doe niet zo gek.\\u2019 Julia sloeg het deksel open en tilde een zwarte bodysuit uit de kist. Het materiaal glom buitenaards in het licht van de schemerlamp.\\n\\n\\n\\nEen rilling liep over Rivers rug. Ze knielde naast Julia en liet haar hand over de stof gaan. Het voelde koud, soepel, maar wekte de indruk dat het zomaar een kogel zou kunnen tegenhouden. Even beeldde ze zich in hoe Julia\\u2019s rondingen zouden uitkomen onder het materiaal.\\n\\n\\n\\n\\u2018Wat is het?\\u2019\\n\\n\\n\\n\\u2018\\u2018Het is een ruimtepak van grafiber,\\u2019\\u2019 zuchtte Julia. \\u2018Uit de toekomst.\\u2019\\n\\n\\n\\nRiver wenste dat ze haar bier van beneden had meegenomen. \\u2018Grafiber,\\u2019 giechelde ze.\\n\\n\\n\\n\\u2018Het is stof gemaakt van grafeen, een hele dunne laag koolstof.\\u2019\\n\\n\\n\\n\\u2018Hoe weet je dat het uit de toekomst is?\\u2019\\n\\n\\n\\n\\u2018Omdat dit materiaal nog niet bestaat,\\u2019 zei Julia met zo\\u2019n plechtig gezicht dat River haar bijna geloofde.\\n\\n\\n\\n\\u2018Wat houd ik van je fantasie,\\u2019 zei River, en ze drukte een kus op Julia\\u2019s lippen.\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\nKennelijk was ze gisteren vergeten de radio uit te zetten, want het ding wauwelde nog: \\u2018\\u2026ruimtepakken. Deze nieuwe techniek maakt het mogelijk om vezels van grafeen te maken, genaamd grafiber. De volgende stap is om een stof te ontwikkelen die\\u2026\\u2019\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\nRiver drukte de radio uit. Kennelijk was de alcohol nog niet helemaal uitgewerkt. Ze keerde terug naar de slaapkamer en keek met een glimlach naar Julia, die nog sliep.\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\n\\nDit verhaal is geschreven voor de Flash Fiction Challenge van Papieren Zwaard en is daar ook voor het eerst gepubliceerd. Op hun website vind je ook een prachtige illustratie gemaakt bij @the_joan_of_art.\\nhttps:\\\/\\\/www.instagram.com\\\/p\\\/CbvZP6_LZsj\\\/?utm_source=ig_web_copy_link[\\\/embed]&quot;,&quot;author&quot;:{&quot;name&quot;:&quot;Mari\\u00eblle&quot;,&quot;link&quot;:&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?author=1&quot;},&quot;date&quot;:&quot;mei 18, 2022&quot;,&quot;dateGMT&quot;:&quot;2022-05-18 13:26:45&quot;,&quot;modifiedDate&quot;:&quot;2022-05-18 15:26:45&quot;,&quot;modifiedDateGMT&quot;:&quot;2022-05-18 13:26:45&quot;,&quot;commentCount&quot;:&quot;0&quot;,&quot;commentStatus&quot;:&quot;open&quot;,&quot;categories&quot;:{&quot;coma&quot;:&quot;&lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=13\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Science fiction&lt;\\\/a&gt;, &lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=14\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Verhalen&lt;\\\/a&gt;&quot;,&quot;space&quot;:&quot;&lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=13\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Science fiction&lt;\\\/a&gt; &lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=14\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Verhalen&lt;\\\/a&gt;&quot;},&quot;taxonomies&quot;:{&quot;post_tag&quot;:&quot;&quot;},&quot;readTime&quot;:{&quot;min&quot;:2,&quot;sec&quot;:24},&quot;status&quot;:&quot;publish&quot;},{&quot;id&quot;:82,&quot;link&quot;:&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?p=82&quot;,&quot;name&quot;:&quot;nachtlichtje&quot;,&quot;thumbnail&quot;:{&quot;url&quot;:&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/wp-content\\\/uploads\\\/2022\\\/05\\\/130221-nachtlichtje_marcel-600x467-1.jpg&quot;,&quot;alt&quot;:&quot;&quot;},&quot;title&quot;:&quot;Nachtlichtje&quot;,&quot;excerpt&quot;:&quot;&quot;,&quot;content&quot;:&quot;Ik had Jade niet verteld dat ik een nieuw nachtlampje voor haar had gekocht.\\u2018Mama, wil je een verhaaltje voorlezen?\\u2019 vroeg Jade terwijl ik de deken over haar heen sloeg en haar voorzichtig instopte. Ik glimlachte. \\u2018Welk verhaaltje wil je graag horen?\\u2019\\u2018Die over de elfjes,\\u2019 mompelde ze onder de deken.\\u2018Die heb je al zo vaak gehoord. Zullen we vanavond lezen over de leeuw en de olifant?\\u2019Twee bruine oogjes kwamen weer boven de deken uit, gevolgd door een pruillipje. \\u2018Maar ik wil die over de elfjes.\\u2019\\u2018We lezen niet elke avond hetzelfde verhaaltje, Jade,\\u2019 zei ik. \\u2018Gisteren heb je die over de elfjes al gehoord, en de dag daarvoor ook. Die over de leeuw en de olifant is ook leuk.\\u2019\\u2018Dan hoef ik geen verhaaltje.\\u2019 Ze dook weer onder de deken.\\u2018Weet je het zeker?\\u2019Ze bromde nog wat, maar ik kon het niet verstaan.\\u2018Ok\\u00e9 dan.\\u2019 Ik aaide haar over haar bolletje, maar ze bleef zich onder de deken verstoppen. \\u2018Wil je geen welterusten-knuffel?\\u2019Er kwam geen reactie.Ik besloot het erbij te laten. Mijn oogleden voelden al zo zwaar, ik had hier geen energie meer voor vanavond. \\u2018Welterusten lieverd,\\u2019 zei ik. Ik probeerde nog haar teddybeer bij haar onder de deken te stoppen, maar die vloog linea recta het bed uit. Ik schudde mijn hoofd.Ik deed het licht uit, controleerde of het nachtlampje het nu eindelijk w\\u00e9l deed \\u2013 een mooi oranje lichtje verlichtte de slaapkamer. Veel beter dan dat ding dat steeds flikkerde alsof het elk moment kon uitdoven.\\n\\n\\n\\nNet voordat ik de kamer zou verlaten, schoot Jade overeind. Ze keek zoekend om zich heen en haar oog viel op het nieuwe nachtlampje. Ze sprong uit bed voordat ik haar kon tegenhouden. Ze rende naar het lampje, drukte haar neus erop en bestudeerde het van alle kanten. \\u2018Waar is het andere lampje? Dit is niet de goeie!\\u2019\\u2018Dit is een nieuw lampje, lieverd. Die oude deed het niet goed meer.\\u2019Haar mondhoek trilde een beetje, toen liep er een waterval aan tranen over haar gezichtje. \\u2018Waar is het oude lampje,\\u2019 snikte ze. \\u2018Ik heb het oude lampje nodig.\\u2019\\u2018Ach meisje, zo erg is het toch niet dat het lampje weg is? Kijk, het nieuwe lampje geeft een veel mooier licht. Dat beschermt je goed in het donker,\\u2019 zei ik, terwijl ik haar op schoot trok en haar tranen probeerde te drogen, maar voor elke druppel die ik wegveegde volgde een nieuwe. Ik sloeg mijn armen om haar heen en wiegde haar heen en weer. Ik snapte er helemaal niks van, waarom huilde mijn kind om een kapot nachtlampje?\\u2018Waarom heb je dat lampje nodig?\\u2019 vroeg ik haar.\\u2018Anders kan ik niet slapen,\\u2019 snikte ze.\\u2018Waarom niet?\\u2019\\u2018Dan heb ik nare dromen.\\u2019\\u2018Maar dit lampje geeft toch net zulk mooi licht? Daar krijg je ook mooie dromen van.\\u2019Toen kwam er met horten en stoten uit: \\u2018In het andere lampje woont een elfje.\\u2019Ik onderdrukte een kreet. \\u2018Een elfje? Hoe kom je daar nou weer bij?\\u2019Ze begon nog harder te huilen. \\u2018Zie je wel, je gelooft me niet.\\u2019Meteen had ik spijt dat ik het elfenverhaal gisteren had voorgelezen. Zie je wel wat er van kwam, nu dacht ze ook nog dat elfjes bestaan. Een diepe zucht ontsnapte aan mijn lippen, ik was veel te moe voor deze eeuwige discussie. Iedere avond de vraag om het elfjesboek, en nu dit weer.Met de grootste tegenzin trok ik het lampje uit het stopcontact. Met Jade aan mijn hand zocht ik in de prullenbak om dat stomme oude lampje. Snel zette ik het op zijn plek. \\u2018Nou in je bed en slapen!\\u2019Ik moest wel heel streng hebben geklonken, want Jade dook meteen onder de deken. Vanaf daar keek ze met grote ogen naar het nachtlampje. Er verscheen een glimlachje op haar gezicht. Ik schudde mijn hoofd en stopte haar snel in. Ik drukte haar de teddybeer weer in de handen en ok\\u00e9 vooruit, nog een kus op haar voorhoofd, en ik beende de kamer uit. Het lampje flikkerde toen ik de deur sloot.\\n\\n\\n\\nDoor gedoe op werk was ik de volgende dag aan de late kant om Jade op te halen bij de naschoolse opvang. Terwijl ik mijn fietssleutel in mijn jaszak liet vallen, liep ik naar binnen. Oh, wat hoopte ik dat ze het incident met het nachtlampje van gisteravond weer was vergeten. Ze was vanochtend echt niet te genieten. Ik dacht dat ze ook heel slecht had geslapen.Jade stond al in de gang, met haar jas aan. Ze had een doosje bij zich.\\u2018Dag lieverd\\u2019, zei ik en ik probeerde haar te omhelzen, maar ze deinsde achteruit.\\u2018Je maakt het bijna kapot!\\u2019 gilde ze terwijl ze haar armpjes beschermend om het doosje vouwde.\\u2018Oei, sorry! Wat maak ik bijna kapot? Heb je iets moois gemaakt vandaag?\\u2019\\u2018Je mag het nog niet zien.\\u2019 Jade probeerde het doosje achter haar rug te verstoppen.Ik hurkte, zodat ik haar kon aankijken. \\u2018Wat spannend. Je maakt me wel nieuwsgierig, hoor! Wanneer mag ik het dan wel zien?\\u2019\\u2018Als we thuis zijn,\\u2019 zei ze zo plechtig dat ik bijna in de lach schoot.\\u2018Goed dan, laat het dan maar zien als we thuis zijn.\\u2019\\u2018Nu mag je kijken,\\u2019 zei Jade toen ze haar jas had uitgetrokken. Ze zette het doosje op tafel en klom bij mij op schoot. Voorzichtig haalde ze het dekseltje van het doosje en liet me de binnenkant zien. In het doosje zat een papieren bedje zo lang als mijn wijsvinger, met een klein papieren kussentje en een kleine geruite sprei, ruig gekleurd met roze en rode stiften. Er stond een klein tafeltje naast, met daarop een papieren bloemetje.\\u2018Wat leuk dat jullie een kijkdoos hebben gemaakt vandaag.\\u2019Haar gezicht vertrok. Oh jee, daar was die eigenwijze blik weer. \\u2018Het is geen kijkdoos, mama. Het is een dromenvanger.\\u2019\\u2018Een dromenvanger?\\u2019 Ik trok een wenkbrauw op. \\u2018Zijn die niet rond, met allemaal touwtjes en veertjes er onderaan?\\u2019\\u2018Die doen het niet goed,\\u2019 antwoordde ze. \\u2018Met die touwtjes vang je alleen maar trollen. Elfjes vang je met een zacht bedje.\\u2019\\u2018Nou, je hebt het in ieder geval heel mooi gemaakt,\\u2019 zei ik. Tegelijkertijd nam ik me voor het elfjesboek zo snel mogelijk de deur uit te doen. Mijn ouders hadden dat soort boeken ook nooit voor mij gekocht \\u2013 die waren daar veel te realistisch voor. Ze wilden dat ik precies zou weten wat ik van het leven kon verwachten, dus geen tijd voor fantasie-fratsen. Daar moest ik een voorbeeld aan nemen. Met mij was het immers helemaal goed gekomen.\\n\\n\\n\\n\\u00a9 Marcel van der Sleen\\n\\n\\n\\nDie avond hing ik snel nog even het wasgoed op, vlak voordat Jade naar bed moest. Ik wierp tussendoor snel een blik op mijn kleine meid, die net op dat moment haar \\u2018dromenvanger\\u2019 op haar nachtkastje zette, naast het nachtlampje. Met haar neus boven het karton uit staarde ze naar het kleine papieren bedje.Ongeveer vierenzestig knijpers later liep ik Jades slaapkamer weer binnen en sloot ik de deur van de slaapkamer achter mij, zodat ze wist dat het nu echt tijd was om te gaan slapen. Toen ik binnen kwam zat ze nog steeds voor haar dromenvanger, alsof daar op elk moment een elfje in kon verschijnen.Nu was het klaar. Ik moest hier met haar over praten, ik kon het niet langer ontwijken.\\u2018Lieverd, kom je even bij mij zitten?\\u2019 Ik nam plaats op de rand van haar bed. Ze kroop bij mij op schoot en in haar ogen zag ik dezelfde fascinatie voor het zogenaamde elfje als die mijn ouders vroeger bij mij moeten hebben gezien met eenhoorns.\\u2018We moeten toch eens praten over elfjes,\\u2019 begon ik, maar ze onderbrak me: \\u2018Mama, weet je wat een droom eigenlijk is?\\u2019Dat was een goede vraag, een mooie, realistische vraag. Ik glimlachte. \\u2018Een droom is een verhaaltje dat je hersenen bedenken, zodat je goed kan nadenken over de dingen die je op een dag hebt meegemaakt. Ik denk dat jij dus vannacht lekker gaat dromen van alle leuke dingen die je op school hebt gedaan.\\u2019 Ik aaide haar over haar mooie, zachte haartjes.Ze schudde driftig haar hoofd. Oh jee, daar was die eigenwijze blik weer. \\u2018Een droom is een elfje. En die fluistert dan een verhaaltje in je oor. Een fijn verhaaltje.\\u2019\\u2018Elfjes bestaan helemaal niet,\\u2019 antwoordde ik hoofdschuddend. \\u2018Ik had je nooit dat boek moeten voorlezen.\\u2019\\u2018Ze bestaan wel!\\u2019 Jade sloeg haar armen over elkaar.Ik schoot bijna in de lach. \\u2018Hoe kom je daarbij?\\u2019 vroeg ik.Ze boog naar me toe en fluisterde in mijn oor: \\u2018Er woont een elfje in het nachtlampje.\\u2019Opeens viel alles op zijn plek. \\u2018In het nachtlampje?\\u2019 herhaalde ik. \\u2018Is dat waarom ik het oude nachtlampje niet weg mocht gooien?\\u2019\\u2018Ja,\\u2019 zei ze terwijl ze vol ontzag naar het lampje keek. \\u2018Ze komt er \\u2019s nachts uit en fluistert dan in mijn oor. Maar dat kan toch niet leuk zijn in het lampje. Die is kapot. Daarom heb ik de dromenvanger gemaakt.\\u2019Opeens voelde ik me een heel klein beetje trots. \\u2018Wat lief van je dat je zo aan anderen denkt.\\u2019Jade gaapte. Ik gaf haar haar teddybeer aan, en sloeg de deken over haar heen.Ik wilde haar net welterusten knuffelen toen ze plots zei: \\u2018Mama, wil je vannacht het lampje uit doen? Misschien komt het elfje dan in mijn dromenvanger wonen.\\u2019\\u2018Maar dan slaap je in het donker. Dat vind je toch zo eng?\\u2019 zei ik verbaasd.\\u2018Niet als het elfje naast mij slaapt,\\u2019 zei ze met gesloten oogjes en een glimlach.Ik gaf haar een knuffel. \\u2018Dat vind ik erg dapper van je. Vooruit dan. Ga je wel lekker slapen dan?\\u2019 Ik deed het nachtlampje uit. Misschien was haar fantasie zo slecht nog niet als ze daardoor minder bang werd in het donker. Ik glimlachte.\\u2018Ik denk dat ik mooi ga dromen vannacht,\\u2019 zei Jade. Ze had zich inmiddels helemaal in de deken gerold en alleen haar eigen haartjes en de oortjes van teddy staken nog boven de deken uit.Vanuit de deuropening keek ik nog even om. Even leek het alsof het nachtlampje oplichtte. Een klein vuurvliegje maakte zich los van het lampje en streek neer in het doosje. Het vliegje leek nog een paar keer te flikkeren voordat het uitdoofde.Ik schudde mijn hoofd. Had ik dat nu werkelijk goed gezien? Ach, Jade had het ook niet van een vreemde. Haar moeder was immers vroeger zelf net zo\\u2019n fantast. Ik draaide me om en sloot de deur achter mij.\\n\\n\\n\\nDit verhaal is voor het eerst gepubliceerd op Fantasize.nl&quot;,&quot;author&quot;:{&quot;name&quot;:&quot;Mari\\u00eblle&quot;,&quot;link&quot;:&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?author=1&quot;},&quot;date&quot;:&quot;mei 18, 2022&quot;,&quot;dateGMT&quot;:&quot;2022-05-18 13:13:01&quot;,&quot;modifiedDate&quot;:&quot;2022-05-18 15:13:01&quot;,&quot;modifiedDateGMT&quot;:&quot;2022-05-18 13:13:01&quot;,&quot;commentCount&quot;:&quot;0&quot;,&quot;commentStatus&quot;:&quot;open&quot;,&quot;categories&quot;:{&quot;coma&quot;:&quot;&lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=9\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Fantasy&lt;\\\/a&gt;, &lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=14\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Verhalen&lt;\\\/a&gt;&quot;,&quot;space&quot;:&quot;&lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=9\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Fantasy&lt;\\\/a&gt; &lt;a href=\\&quot;http:\\\/\\\/www.booksbymarielle.com\\\/?cat=14\\&quot; rel=\\&quot;category\\&quot;&gt;Verhalen&lt;\\\/a&gt;&quot;},&quot;taxonomies&quot;:{&quot;post_tag&quot;:&quot;&quot;},&quot;readTime&quot;:{&quot;min&quot;:8,&quot;sec&quot;:30},&quot;status&quot;:&quot;publish&quot;}]'\r\n\t\t><\/div>\r\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.booksbymarielle.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/74"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.booksbymarielle.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.booksbymarielle.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.booksbymarielle.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.booksbymarielle.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=74"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.booksbymarielle.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/74\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":196,"href":"http:\/\/www.booksbymarielle.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/74\/revisions\/196"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.booksbymarielle.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=74"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}